IPO (Internationale Prüfungsordnung) 1

PRACA WĘCHOWA:
Ślad własny, co najmniej 300 kroków, 3 odcinki proste, 2 załamania pod katem około
90°, 2 przedmioty należące do przewodnika, ślad leżący, co najmniej 20 minut, czas
pracy 15 minut.
 
wypracowanie ścieżki śladu 80 pkt.
przedmioty (10 + 10)           20 pkt.
                              Razem 100 pkt.

Ustalenia ogólne
Sędzia lub osoba odpowiedzialna za układanie śladów ustalają przebieg śladu stosownie
do warunków terenowych. Ślady musza być układane różnorodnie. Nie może się zdarzyć,
aby na każdym śladzie poszczególne załamania i przedmioty były na tych samych
odległościach, w tych samych odstępach. Podstawa śladu musi być zaznaczona tabliczka
(chorągiewka), która koniecznie musi być wbita w ziemie z lewej strony, obok podstawy
śladu.

Kolejność startu wynika z losowania przeprowadzonego przez sędziego. Przewodnik (tutaj
Układający ślad) musi przed ułożeniem śladu pokazać przedmioty sędziemu lub osobie
odpowiedzialnej. Wolno używać tylko przedmiotów nasączonych (30 minut) własnym
zapachem. Przewodnik (tutaj układający ślad) stoi krótko na podstawie śladu i idzie dalej
normalnym krokiem we wskazanym kierunku. Załamania tworzy się idąc normalnym
krokiem, pierwszy przedmiot kładzie się, po co najmniej 100 krokach na 1 lub 2 prostej,
drugi przedmiot na końcu śladu. Przedmioty musza być położone w trakcie marszu. Po
położeniu ostatniego przedmiotu układający idzie jeszcze kilka kroków w tym samym
kierunku. Na śladzie musza być ułożone różnorodne przedmioty (np. ze skóry, tekstylne,
z drewna). Przedmiot musi mieć długość około 10 cm, szerokość 2-3 cm, grubość około
0,5 - 1 cm i nie może się istotnie różnić kolorem od podłoża. Pies nie może widzieć
układania śladu.

Podczas pracy psa, sędzia i towarzyszące mu osoby nie mogą się znaleźć  w obrębie, na
którym pies ma prawo szukać.
a) Komenda do: „szukania”
Wydanie komendy do szukania dozwolone jest na początku śladu i na rozpoczęcie
dalszego szukania po znalezieniu pierwszego przedmiotu.
b) Wykonanie:
Przewodnik przygotowuje swojego psa do pracy na śladzie. Linka o długości 10 m może
być prowadzona nad grzbietem, z boku lub miedzy przednimi i/lub tylnymi kończynami.
Może być zapięta bezpośrednio do obroży łańcuszka bez zaciskania lub zapięcia na
szelkach (dopuszczalne są szelki piersiowe lub Böttgera, bez dodatkowych rzemieni).
Po wywołaniu przewodnik melduje się (w pozycji wyjściowej) i zgłasza, czy jego pies
przedmioty podnosi czy zaznacza. Przed nawęszaniem podstawy śladu, w jego trakcie i w
czasie całej pracy na śladzie należy zrezygnować z jakiegokolwiek dopingu.
Na polecenie sędziego doprowadza się psa spokojnie i wolno do podstawy śladu i
rozpoczyna nawęszenie przez psa. Pies musi nawęszyc spokojnie, intensywnie, z „niskim
nosem”. Następnie pies musi podążać śladem z „niskim nosem”, w równym tempie.
Przewodnik idzie za psem w odległości 10 m na końcu linki. Pies może węszyć bez linki i
wtedy należy również utrzymać odległość 10 m. Linka może, jeżeli przewodnik nie
wypuścił jej z reki zwisać. Pies musi wypracować załamania pewnie. Po załamaniu pies
powinien szukać dalej w tym samym tempie. Jeżeli pies znalazł przedmiot, musi go bez
wpływu przewodnika podnieść lub przekonywująco wskazać. Po podniesieniu pies może
stać usiąść lub przyjść do przewodnika. Błędem jest pójście dalej z przedmiotem lub
położenie się. Wskazać przedmioty może pies stojąc siedząc lub leżąc (równie_
przemiennie). Jeżeli pies wskazał lub podniósł przedmiot, przewodnik kładzie linkę i udaje
się do swojego psa. Poprzez podniesienie przedmiotu ręką do góry pokazuje, _e pies go
znalazł. Następnie podnosi linkę i rozpoczyna z psem dalsza prace na śladzie. Po
zakończeniu pracy na śladzie należy pokazać sędziemu znalezione przedmioty.
c) Ocena:
Jeżeli pies wypracuje ślad intensywnie, równomiernie, przekonywująco, pokazując przy
tym pozytywne zachowanie, tempo pracy nie jest kryterium oceny. Sprawdzanie podłoża
obok ścieżki śladu bez jej opuszczania nie jest błędem. Markowanie pracy, „wysoki nos”,
wypróżnianie się, krążenie na załamaniach, przedłużające się mitrężenie, pomoc poprzez
linkę lub słownie na ścieżce śladu lub przy przedmiotach, błędne zaznaczenie przedmiotu,
nie zaznaczenie przedmiotu, obniżają ocenę. Jeżeli przewodnik podążają za psem opuści
ścieżkę śladu na odległość większą niż długość linki (niezależnie od kierunku), praca na
śladzie zostaje przerwana. Jeżeli pies opuszcza ślad i jest zatrzymywany przez
przewodnika, sędzia poleca iść za psem. Jeżeli przewodnik nie stosuje się do tego
polecenia, sędzia przerywa prace. Sędzia przerywa też prace, jeżeli po 15 minutach od
startu pies nie osiągnął końca. Ocenie podlega praca do jej przerwania.
Błędem jest, jeżeli pies wskazuje przedmiot w dwojaki sposób, tj. poprzez „podnoszenie” i
„wskazanie”. W ocenie uwzględnia się tylko przedmioty zaznaczone zgodnie ze
zgłoszeniem. Błędy w zaznaczeniu przedmiotu wpływają na ocenę pracy na danej prostej.
Za nie znalezione przedmioty nie przyznaje się żadnych punktów. Rozdział punktów do
oceny pracy na danej prostej musi odpowiadać jej długości i stopniowi trudności.
Sędziowanie pracy na poszczególnych prostych następuje według ocen i punktów. Jeżeli
pies przestaje szukać (dłuższe mitrężenie w tym samym miejscu bez szukania), praca
może być przerwana nawet, jeżeli pies znajduje się na ścieżce śladu.
 
POSŁUSZENSTWO:
Postanowienia ogólne
Sędzia daje polecenie rozpoczęcia ćwiczenia. Dalsze ćwiczenie, jak zmiany kierunku,
zatrzymanie, zmiany tempa dokonywane są przez przewodnika bez polecenia.
Komendy wskazane są w regulaminie. Komendami są normalnie wypowiedziane
pojedyncze słowa. Mogą one być wydawane w każdym języku, jednakże muszą być takie
same dla tej samej czynności. Jeżeli pies nie wykonuje ćwiczeń po trzykrotnej
komendzie, ćwiczenie zostaje przerwane bez przyznania oceny. Podczas przywoływania
psa, oprócz komendy może być użyte imię psa. Jednakże użycie imienia psa przy
jakiejkolwiek innej komendzie należy traktować jako komendę podwójną.
W postawie wyjściowej pies siedzi blisko przewodnika po jego lewej stronie, tak, _e jego
łopatka jest na wysokości kolan przewodnika i skierowany jest w ta sama stronę, co
przewodnik. Każde ćwiczenie zaczyna się i kończy postawą wyjściowa. Przyjęcie postawy
wyjściowej na początku ćwiczenia dopuszczalne jest tylko jeden raz. Dopuszczalne jest
równie_ krótkie pochwalenie psa po zakończeniu ćwiczenia i tylko w postawie wyjściowej.
Po takim pochwaleniu przewodnik musi przyjąć nową postawę wyjściową. W każdym
razie miedzy pochwała a rozpoczęciem nowego ćwiczenia musi być zachowany wyraźny
odstęp czasu (około 3 sekund). Po przyjęciu postawy wyjściowej przeprowadza się
ćwiczenie.

Przewodnik musi przejść, co najmniej 10, maksymalnie 15 kroków, zanim poda komendę
do wykonania ćwiczenia przez psa. Pomiędzy częściami ćwiczenia takimi, jak siad przed
przewodnikiem i zakończeniem ćwiczenia, podejście do siedzącego, stojącego lub
leżącego psa, należy przed wydaniem następnej komendy zachować przerwę około 3
sekund. Przewodnik może podejść do psa od przodu lub obchodząc go na około od tyłu.
Pies powinien iść przy nodze bez smyczy równie_ miedzy ćwiczeniami. Także idąc po
koziołek do aportowania należy zabrać ze sobą psa. Zachęcanie psa w tym przypadku i
zabawa nie są dozwolone.

Przewodnik musi wykonywać w tył zwrot przez lewe ramie. Przy zwrocie w tył pies może
obejść przewodnika (wokół) lub cofnąć się znalazłszy się przed nim. Wykonanie tego
ćwiczenia musi być takie same w czasie całego egzaminu.
Gdy pies usiadł przed przewodnikiem, podejście do nogi może być wykonane jak wyżej
poprzez obejście przewodnika lub obrócenie przed nim i jednoczesne cofniecie do
znalezienia się w postawie wyjściowej.

Płotek do przeskakiwania jest na całej wysokości (1m) sztywny i ma szerokość 150 cm.
Przeszkoda ukośna składa się z dwóch połączonych ze sobą na górze części  (płyt) o
szerokości 150 cm i długości 191 cm. Ustawia się ja tak, że po rozsunięciu szczyt osiąga
wysokość 180 cm. Cała jej powierzchnia musi być wykonana z materiału nie śliskiego. Na
obu jej ścianach w górnej połowie należy umieścić listwy pomagające we wspinaniu o
przekroju 24/48 mm. Na egzaminie wszystkie psy musza przeskakiwać przez te same
przeszkody.

Przedmiotem do przynoszenia jest tylko koziołek drewniany (waga 650g). Organizator
przygotowuje jeden koziołek, który musi być wykorzystany przez wszystkich
uczestników. Nie wolno przed rzuceniem dać koziołek psu do pyska.
Jeżeli przewodnik zapomniał wykonać ćwiczenia, zostaje on wezwany przez sędziego, bez
Obniżania oceny, do wykonania brakującego ćwiczenia.

1. Chodzenie przy nodze bez smyczy 20pkt
a) Komenda do „chodzenie przy nodze”.
Wydanie komendy dozwolone jest na starcie i przy zmianie tempa.
b) Wykonanie:
Przewodnik udaje się do sędziego z psem idącym przy nodze bez smyczy, po zatrzymaniu
poleca psu usiąść i przedstawia się. Następnie udaje się na miejsce początku ćwiczeń. Z
postawy wyjściowej rusza z psem dając mu hasło do marszu przy nodze bez smyczy, a
pies ma chętnie, uważnie i równo iść po jego lewej stronie tak, by jego łopatka
znajdowała się stale na wysokości kolan przewodnika, a przy zatrzymaniu samodzielnie
usiąść przy nodze nie obracając się.

Po rozpoczęciu marszu przewodnik idzie w linii prostej około 50 kroków bez
zatrzymywania się, po zwrocie w tył idzie jeszcze następne 10 do 15 kroków, a później
musi zademonstrować bieg i marsz bardzo wolny (każdy po minimum 10 kroków).
Przejście z biegu w krok powolny musi nastąpić bez fazy przejściowej. Poszczególne z
rodzajów marszu musza istotnie różnić się miedzy sobą. Następnie należy wykonac, idac
normalnym tempem, zwrot w prawo, w lewo i w tył. Zatrzymanie należy
zademonstrować, co najmniej raz idąc normalnym tempem.

Podczas, gdy przewodnik idzie z psem na pierwszym odcinku należy oddać 2 strzały
(kaliber 6 mm) w odstępie czasu 5 sekund z odległości co najmniej 15 kroków. Pies musi
wykazać się niewrażliwością na strzał.

Na zakończenie ćwiczenia, na polecenie sędziego przewodnik ze swoim psem wchodzi w
grupę złożoną, z co najmniej 4 osób. Musi on jedna z osób obejść z prawej i jedna z lewej
strony i co najmniej raz zatrzymać się w grupie. Sędzia może zażądać powtórzenia
przejścia. Na koniec przewodnik opuszcza grupę i w miejscu początku ćwiczenia
przyjmuje pozycje wyjściową.
c) Ocena:
Wyprzedzanie, odsuwanie się na bok, zostawanie z tyłu, siadanie wolne lub z ociąganiem,
dodatkowe komendy, pomoc fizyczna, brak uwagi psa we wszystkich rodzajach ruchu
(tempach) i zwrotach, presja wywierana na psa, obniża ocenę.

2. Siad w marszu 10pkt
a) Komendy do: „marszu przy nodze”, „siadu”
b) Wykonanie:
Po przyjęciu postawy wyjściowej przewodnik zaczyna marsz w linii prostej z psem bez
smyczy przy nodze. Po przejściu 10-15 kroków na komendę przewodnika pies musi
natychmiast usiąść zwrócony w kierunku marszu, a przewodnik nie może się przy tym
zatrzymać, zmienić rodzaju kroku lub się obejrzeć. Po dalszych 30 krokach przewodnik
zatrzymuje się i natychmiast obraca do spokojnie siedzącego psa. Na polecenie sędziego
idzie z powrotem do psa i staje po jego prawej stronie.
c) Ocena:
Błędy w przebiegu ćwiczenia, wolne siadanie, siedzenie niespokojne, bez koncentracji,
obniżają ocenę. Jeżeli pies zamiast usiąść położy się lub zatrzyma stojąc odlicza się 5
punktów.

3. Waruj w marszu i przywołanie do mnie 10pkt
a) Komendy: do „marszu przy nodze”, „warowania”, „przywołania do mnie”,
„przyjęcia postawy wyjściowej”
b) Wykonanie:
Po przyjęciu postawy wyjściowej przewodnik rozpoczyna marsz w linii prostej z psem
przy nodze bez smyczy. Po 10-15 krokach pies musi na komendę przywarować będąc
skierowanym w kierunku marszu, a przewodnik nie może się przy tym zatrzymać,
zmienić rodzaj kroku, lub się obejrzeć. Po dalszych 30 krokach przewodnik zatrzymuje się
i natychmiast obraca do swojego spokojnie leżącego psa. Na polecenie sędziego
przewodnik daje komendę „do mnie”, która może być połączona z imieniem psa. Pies
musi chętnie, szybko przybiec w linii prostej do przewodnika i usiąść przed nim blisko i na
wprost. Na następną komendę musi szybko i bezpośrednio znaleźć się przy lewej nodze
przewodnika z łopatka na wysokości jego kolan.

4. Aportowanie na płaskiej powierzchni 10 pkt
a) Komendy do: „przyniesienia”, „oddania”, „przyjścia do nogi”
b) Wykonanie:
Stojąc w postawie wyjściowej przewodnik rzuca koziołek drewniany (o masie ok. 650 g)
na odległość około 10 kroków. Komendę do przyniesienia wolno wydać dopiero, gdy
koziołek leży już nieruchomo na ziemi. Pies siedzący spokojnie bez smyczy przy nodze
musi na komendę szybko i bezpośrednio podbiec do koziołka, natychmiast go podnieść i
szybko, jak najkrótsza droga przynieść do przewodnika. Pies musi usiąść blisko i na
wprost przewodnika i tak długo trzymać koziołek w pysku, a_ przewodnik po odczekaniu
około 3 sek. da komendę do oddania i go odbierze. Po oddaniu przez psa, koziołek musi
być trzymany spokojnie w wyprostowanej w dół prawej ręce. Na następną komendę pies
musi się znaleźć przy lewej nodze przewodnika, tak by jego łopatka była na wysokości
kolan. W czasie całego ćwiczenia nie wolno przewodnikowi opuścić miejsca, z którego
ćwiczenie rozpoczął.
c) Ocena:
Błędy w postawie wyjściowej, powolny bieg, błędy w podjęciu, wolny powrót, upuszczenie
koziołka, bawienie się, gryzienie koziołka, stanie przez przewodnika w rozkroku, błędy w
siadaniu przed przewodnikiem i zakończeniu ćwiczeń obniżają ocenę. Zbyt bliskie
rzucanie i pomoc przewodnika bez opuszczenia miejsca stania równie_ obniżają ocenę.
Jeżeli przewodnik opuści miejsce, z którego zaczął ćwiczenie przed jego zakończeniem,
ocenione ono będzie jako niedostateczne. Jeżeli pies nie przyniesie, należy przyznać
0 punktów.

5. Aportowanie przez płotek (100 cm) 15 pkt
a) Komendy: do „przeskoku”, „przyniesienia”, „oddania”, „przyjścia do nogi”
b) Wykonanie:
Przewodnik przyjmuje z psem postawę wyjściową, co najmniej 5 kroków przed płotkiem.
Stojąc na wprost przed płotkiem (100 cm) rzuca koziołek (650 g) za niego. Komenda do
skoku może być wydana dopiero, gdy koziołek nieruchomo leży na ziemi. Pies siedząc
bez smyczy spokojnie przy przewodniku musi na komendę swobodnie przeskoczyć przez
płotek. Komenda do przyniesienia musi być wydana w czasie skoku. Po skoku musi on
szybko najkrótsza droga podbiec do koziołka, natychmiast go przynieść, bezzwłocznie
przeskoczyć płotek z powrotem i przynieść go do przewodnika szybko najkrótsza droga.
Pies ma usiąść blisko na wprost przewodnika i tak długo trzymać koziołek w pysku, a_
przewodnik po odczekaniu około 3 sek. po komendzie do oddania go odbierze. Po
odebraniu koziołek musi być spokojnie trzymany w wyprostowanej w dół prawej ręce. Na
następna komendę pies musi znaleźć się szybko i bezpośrednio przy lewej nodze
przewodnika, tak by jego łopatka była na wysokości kolan przewodnika. Przewodnikowi
nie wolno w czasie całego ćwiczenia opuścić miejsca, w którym ćwiczenie rozpoczął.
c) Ocena:
Błędy w postawie wyjściowej, powolny skok i bieg tam i z powrotem, błędy przy podjęciu,
upuszczeniu koziołka, bawienie się, gryzienie koziołka, postawa przewodnika w rozkroku,
błędy w siadaniu przed przewodnikiem i zakończeniu ćwiczenia obniżają ocenę. Za
muśniecie przeszkody przy skoku obniża ocenę do 1 pkt za każdym razem, za oparcie o
przeszkodę przy przeskoku każdorazowo do 2 pkt.
Podział punktów za przynoszenie przez płotek:
skok tam - przyniesienie - skok z powrotem
5  - 5  - 5
Ocena częściowa jest możliwa tylko wtedy, gdy wykonane są, co najmniej 2 z 3 części
ćwiczenia (skok tam, przyniesienie, skok z powrotem):
skoki i przyniesienie bezbłędne 15 pkt skoki tam i z powrotem bezbłędne, aport
nie przyniesiony 10 pkt
skok tam lub z powrotem nie wykonany,
aport przyniesiony bezbłędnie 10 pkt
Jeżeli koziołek upadnie wyraźnie z boku lub jest dla psa źle widoczny, przewodnik może
po spytaniu sędziego lub na polecenie sędziego, bez straty punktów powtórzyć rzut. Pies
nie może przy tym przestać siedzieć. Ocenę odpowiednio obniża pomoc przewodnika, o
ile nie zmieni on miejsca, w którym rozpoczął ćwiczenie. Jeżeli opuści on to miejsce przed
zakończeniem, ćwiczenie ocenia się jako niedostateczne.

6.Aportowanie przez przeszkodę ukośna (180cm) 15 pkt
a) Komendy: do „przeskoku”, „przyniesienia”, „oddania”, „przyjścia do nogi”.
b) Wykonanie:
Przewodnik ze swoim psem przyjmuje postawę wyjściową, co najmniej 5 kroków przed
przeszkoda. Stojąc na wprost przed nią rzuca koziołek (650 g) za przeszkodę. Komenda
do skoku może być wydana dopiero, gdy koziołek nieruchomo leży na ziemi. Pies
siedzący spokojnie bez smyczy przy przewodniku po komendzie do skoku musi wspinając
się pokonać przeszkodę, szybko, najkrótsza droga podbiec do koziołka, natychmiast go
podjąć. Komenda do przyniesienia musi być wydana w czasie pokonywania przeszkody.
Po podjęciu aportu pies musi natychmiast pokonać przeszkodę z powrotem i przynieść
aport szybko najkrótsza droga do przewodnika, usiąść blisko i na wprost niego i tak długo
trzymać koziołek w pysku, a_ przewodnik po odczekaniu około 3 sek. po komendzie do
oddania odbierze aport. Po odebraniu koziołek musi być trzymany spokojnie w
wyprostowanej w dół prawej ręce. Na następną komendę pies ma się szybko i
bezpośrednio znaleźć przy lewej nodze przewodnika, tak by jego łopatka znajdowała się
na wysokości kolan przewodnika. Przewodnikowi nie wolno w czasie całego ćwiczenia
opuścić miejsca, z którego ćwiczenie rozpoczął.
c) Ocena:
Błędy w postawie wyjściowej, powolne pokonywanie przeszkody, wolny bieg tam i z
powrotem, błędy w podjęciu aportu, upuszczenie koziołka, gryzienie go, bawienie się
postawa przewodnika w rozkroku, błędy w siadaniu przed przewodnikiem i w zakończeniu
ćwiczenia odpowiednio obniżają ocenę.
Podział punktów za przynoszenie aportu przez przeszkodę ukośną.
skok tam przyniesienie skok z powrotem
5 5 5
Ocena częściowa możliwa jest tylko wówczas gdy wykonane są 2 z 3 części ćwiczenia
(skok tam, przyniesienie, skok z powrotem):
pokonanie przeszkody w obie strony,
przyniesienie bezbłędne 15 pkt
pokonanie przeszkody tylko w jedna stronę, przyniesienie bezbłędne 10 pkt
pokonanie przeszkody w obie strony,
aport nie przyniesiony 10 pkt

Jeżeli koziołek upadnie wyraźnie z boku lub jest dla psa źle widoczny, przewodnik może
po spytaniu sędziego lub na polecenie sędziego powtórzyć rzut bez straty punktów. Pies
nie może przy tym przestać siedzieć.
Ocenę odpowiednio obniża pomoc przewodnika, o ile nie opuścił on miejsca, z którego
rozpoczął ćwiczenie. Jeżeli opuścił on to miejsce przed zakończeniem, ćwiczenie ocenia
się jako niedostateczne.

7. Wysyłanie naprzód z warowaniem 10 pkt
a) Komendy: do „wybiegnięcia naprzód”, „warowania”, „siadu”
b) Wykonanie:
Z postawy wyjściowej idzie przewodnik z psem bez smyczy w linii prostej we wskazanym
kierunku. Po 10 - 15 krokach przewodnik daje psu komendę do wybiegnięcia naprzód z
jednoczesnym, jednorazowym uniesieniem reki wskazując kierunek i zatrzymuje się. Po
tym pies musi oddalić się w linii prostej we wskazanym kierunku bez ociągania w szybkim
tempie na odległość co najmniej 30 kroków. Na polecenie sędziego przewodnik daje
komendę do warowania, na która pies musi się natychmiast położyć. Przewodnikowi
wolno trzymać uniesiona rękę tak długo, a_ pies się nie położy. Na polecenie sędziego
przewodnik udaje się do psa i staje po jego prawej stronie. Na kolejne polecenie sędziego
po około 3 sek. pies dostaje komendę by usiadł.
c) Ocena:
Błędy w wykonaniu, bieg przewodnika z i za psem, wolne wybieganie wyraźne odchylenie
kierunku na bok, za mała odległość, położenie się z ociąganiem lub zbyt wczesne,
niespokojne leżenie, przedwczesne wstanie w końcówce ćwiczenia - obniżają ocenę.

8. Warowanie przy odwracaniu uwagi 10pkt
a) Komendy: do „warowania”, „siadu”
b) Wykonanie:
Gdy drugi pies ma zacząć ćwiczenia w części B, przewodnik odprowadza psa we
wskazane miejsce i po przyjęciu postawy wyjściowej daje komendę do warowania. Po
czym nie zostawiając przy psie smyczy lub jakiegokolwiek innego przedmiotu i bez
oglądania się oddala się w obrębie terenu egzaminu na odległość co najmniej 30 kroków i
stoi spokojnie w polu widzenia psa zwrócony do niego plecami. Pies musi leżeć spokojnie
bez wpływu przewodnika podczas gdy drugi pies wykonuje ćwiczenia od 1 do 6.
Przewodnik wraca na polecenie sędziego, staje po jego prawej stronie i na powtórne
polecenie sędziego po około 3 sek wydaje komendę, by pies usiadł.
c) Ocena:
Ocenę obniżają: zachowanie przewodnika stanowiące ukryta pomoc, niespokojne leżenie
psa względnie za wczesne podniesienie się psa na zakończenie ćwiczenia. Ocenę
częściowa daje się, gdy pies wstanie lub usiądzie, ale pozostaje w miejscu zostawania.
Jeżeli pies oddali się na więcej niż 3 metry przed zakończeniem ćwiczenia nr 3
wykonywanego przez drugiego psa, należy ćwiczenie ocenić na 0 punktów. Jeżeli pies
opuści miejsce zostawania po zakończeniu ćwiczenia nr 3 daje się ocenę częściowa. Jeżeli
pies na zakończenie ćwiczenia ruszy w kierunku wracającego przewodnika odlicza się do
3 punktów.

PRÓBY OBRONCZE:
Ustalenia ogólne
Na przeznaczonym do tego placu, wzdłuż dłuższych krawędzi ustawia się 6 kryjówek, po
trzy na każdej stronie, naprzemiennie (patrz szkic). Niezbędne oznaczenia terenu musza
być dobrze widoczne dla przewodnika, sędziego i pozoranta.
Pozorant musi być wyposażony w ubranie ochronne, rękaw i miękką pałkę. Rękaw musi
mieć krawędź umożliwiającą psu chwycenie. Wykonana z juty nakładka, nasuwana na
rękaw musi mieć kolor naturalny. W czasie pilnowania, jeżeli pozorant będzie chciał
widzieć psa, o ile to konieczne, może się za nim powoli obejrzeć. Nie wolno mu jednak
przyjąć postawy grożącej i wykonać ruchu obronnego. Swoje ciało ma osłaniać rękawem.
Sposób w jaki przewodnik odbierze od pozoranta pałkę pozostawia się do jego uznania.
(Patrz także część ogólna - ustalenia do pracy pozoranta).
Na egzaminach wszystkich stopni można korzystać tylko z jednego pozoranta, ale przy
liczbie psów większej niż 6 na jeden stopień egzaminu, musi się użyć dwóch pozorantów.
Dla wszystkich zdających na ten sam stopień musi korzystać się z tego samego
pozoranta.
Psy, które nie są podporządkowane przewodnikowi, które w czasie ćwiczeń obrończych
nie puszczają lub puszczają w wyniku czynnego działania przewodnika, chwycą za inna
część ciała, niż przewidziany do tego rękaw, musza być zdyskwalifikowane. Nie daje się
też oceny „TSB”.
Jeżeli pies w czasie ćwiczeń obrończych odmówi lub daje się przepędzić, należy prace w
części „C” przerwać. Nie przyznaje się żadnej oceny (punktowej). Można jednak przyznać
ocenę „TSB”. Komendę do „puszczenia” można wydać tylko raz.
Skale ocen za „puszczenie” obrazuje poniższa tabela:
Puszczenie z ociąganiem 0,5-3,0
Pierwsza komenda dodatkowa,
puszczenie natychmiastowe 3,0
Pierwsza komenda dodatkowa,
puszczenie z ociąganiem 3,5 - 6,0
2 komenda dodatkowa, puszczenie natychmiast 6,0
2 komenda dodatkowa, puszczenie z ociąganiem 6,5-9,0
Nie puszczenie po 2 komendzie dodatkowej dyskwalifikacja

1. Rewirowanie za pozorantem 5 pkt
a) Komendy: do „rewirowania”, „przyjścia” (komenda do przyjścia może być
powiązana z imieniem psa).
b) Wykonanie:
Pozorant znajduje się w ostatniej kryjówce, niewidoczny dla psa. Przewodnik przyjmuje
postawę wyjściowa z psem bez smyczy miedzy czwarta a piata kryjówka, tak by
obiegniecie dwóch kryjówek było możliwe. Na polecenie sędziego rozpoczyna ćwiczenie w
części „C”. Na krótka komendę do rewirowania i gest lewa lub prawa ręką, które mogą
być powtórzone, musi się pies oddalić od przewodnika i wytrwale, uważnie obiec ciasno
piata kryjówkę. Jeżeli tego dokona, przewodnik woła go komenda do przyjścia do siebie i
idąc wskazuje mu kryjówkę, w której jest pozorant z powtórzona komenda rewirowania.
Przewodnik porusza się po nieoznaczonej linii przez środek placu, której podczas
rewirowania nie wolno mu opuścić. Pies musi się stale znajdować przed przewodnikiem.
Jeżeli pies dotarł do kryjówki z pozorantem, przewodnik musi się zatrzymać. Komendy
słowne i optyczne nie są już wówczas dozwolone. c) Ocena:
Ocenę obniżają niedokładności w sterowaniu psem, zahamowania w intensywnym,
ciasnym i uważnym obiegnięciu kryjówki.

2. Osaczenie i oszczekanie 10 pkt
a) Komendy: do „przyjścia do nogi”, „przyjęcia postawy wyjściowej”
b) Wykonanie:
Pies musi pozoranta aktywnie, uważnie osaczyć i absorbująco oszczekać. Psu nie wolno
skakać na pozoranta ani go chwycić. Po czasie oszczekiwania około 20 sek., przewodnik,
na polecenie sędziego zbliża się do kryjówki na 5 kroków. Na następne polecenie
sędziego woła swojego psa do nogi, do przyjęcia postawy wyjściowej.
c) Ocena:
Ocenę obniżają niedokładności w ciągłym absorbującym oszczekiwaniu i napierającym
osaczaniu, a_ do wydania komendy, bez rozpraszania się osoba sędziego i podejściem
przewodnika. Za absorbujące oszczekiwanie przyznaje się 5 punktów. Jeżeli pies słabo
oszczekuje, odejmuje się2 punkty. Jeżeli pies nie oszczekuje, a aktywnie pilnuje
pozoranta, odejmuje się 5 punktów. Przy zaczepianiu pozoranta jak np. uderzanie,
wskakiwanie odejmuje się 2 pkt., a przy silnym ugryzieniu odejmuje się 9 punktów.
Jeżeli pies opuści pozoranta przed poleceniem sędziego dla przewodnika by opuść już_
środkowa linie, można wysłać psa do .pozoranta powtórnie. Jeżeli wówczas pies
pozostanie przy pozorancie można dalej kontynuować ćwiczenia w części „C”, ale
osaczanie i oszczekiwanie musi być ocenione jako niedostateczne.
Jeżeli pies nie wróci do pozoranta lub oddali się powtórnie, ocenę w części „C” przerywa
się. Jeżeli pies dobiegnie do dochodzącego przewodnika lub przyjdzie do nogi
przewodnika przed odwołaniem, ocena jest równie_ niedostateczna.

3. Zatrzymanie pozoranta w czasie ucieczki 20 pkt
a) Komendy: do „marszu przy nodze”, „warowania”, „puszczenia”
b) Wykonanie:
Na polecenie sędziego przewodnik nakazuje pozorantowi wyjście z kryjówki. Pozorant
udaje się normalnym krokiem do zaznaczonego w terenie punktu początku ucieczki. Na
polecenie sędziego przewodnik z psem bez smyczy idzie do zaznaczonego miejsca
pozostawania psa w pozycji leżącej do pilnowania przed próba ucieczki. Odległość miedzy
psem a pozorantem wynosi 5 m. Po pozostawieniu pilnującego psa przewodnik udaje się
do kryjówki, tak by mieć kontakt wzrokowy z psem, pozorantem i sędzia. Na znak
sędziego pozorant podejmuje próbę ucieczki. Pies musi bez zwłoki, samodzielnie poprzez
energiczne, silne uchwycenie istotnie zapobiec ucieczce (udaremnić ucieczkę). Wolno mu
jednak zaatakować tylko rękaw pozoranta. Na znak sędziego pozorant zatrzymuje się i
stoi spokojnie. Po zatrzymaniu pozoranta pies musi natychmiast puścić. Przewodnik może
w tym czasie samodzielnie dać jedna komendę do puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej komendzie, przewodnik otrzymuje od
sędziego polecenie do wydania dwóch następnych komend do puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po trzeciej komendzie (jednej dozwolonej i dwóch dodatkowych),
zostaje zdyskwalifikowany. W czasie wydania komendy do puszczenia przewodnik musi
stać spokojnie, bez wpływania na zachowanie psa. Pies po puszczeniu musi zostać jak
najbliżej pozoranta i uważnie go pilnować
c) Ocena:
Niedokładności i ograniczenia w ważnych dla oceny psa kryteriach powodują stosowne
obniżenie oceny: szybka, energiczna rekcja i pogoń z silnym uchwyceniem i rzeczywistym
zatrzymaniem pozoranta w ucieczce, pełny i spokojny chwyt a_ do puszczenia, uważne
pilnowanie, jak najbliżej pozoranta. Jeżeli pies nie wystartuje lub w ciągu 20 kroków nie
udaremni ucieczki przez chwycenie i zatrzymanie, przerywa się prace w części „C”.
Jeżeli w czasie pilnowania pozoranta pies jest trochę nieuważny lub/i trochę natarczywy
należy ocenić ćwiczenie o jeden stopień niżej. Jeżeli pies jest wyraźnie nieuważny lub/i
wyraźnie natarczywy obniża się ocenę o dwa stopnie.
Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy nim zostaje, obniża się ocenę ćwiczenia o trzy
stopnie. Jeżeli pies w czasie pilnowania opuści pozoranta lub przewodnik da komendę, by
przy nim został, przerywa się prace w części „C”.

4. Obrona po ataku pilnowanego pozoranta 35 pkt
a) Komendy: do „puszczenia”, „przyjścia do nogi”
b) Wykonanie:
Po okresie pilnowania około 5 sek., pozorant na znak sędziego podejmuje atak na psa.
Pies musi bez wpływu przewodnika obronić się poprzez energiczne i silne chwycenie.
Może on zaatakować tylko rękaw pozoranta. Jeżeli pies chwycił, zostaje dwukrotnie
uderzony. Dozwolone są uderzenia tylko w grzbiet i okolice kłębu. Na polecenie sędziego
pozorant zatrzymuje się i stoi spokojnie. Po zatrzymaniu pies musi natychmiast puścić.
Przewodnik może w tym czasie dać samodzielnie jedna komendę do puszczenia.
Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej komendzie, przewodnik otrzymuje od
sędziego polecenie wydania dwóch następnych komend do puszczenia.
Jeżeli pies po tych komendach (jednej dozwolonej i dwóch dodatkowych) nie puści,
zostaje zdyskwalifikowany. W czasie dawania komend do puszczenia przewodnik musi
stać spokojnie, bez wpływania na zachowanie psa.
Po puszczeniu pies musi zostać jak najbliżej pozoranta i uważnie go pilnować. Na
polecenie sędziego przewodnik udaje się jak najkrótsza droga, normalnym krokiem do
psa i daje mu komendę do przyjęcia postawy wyjściowej. Pałki w tym momencie nie
odbiera się pozorantowi.
c) Ocena:
Niedokładności i ograniczenia w ważnych dla oceny psa kryteriach powodują obniżenie
oceny: szybkie i energiczne chwycenie, pełny i spokojny chwyt a_ do puszczenia, uważne
pilnowanie po puszczeniu pozoranta, jak najbliżej niego.
Jeżeli w czasie pilnowania pies jest trochę nieuważny lub/i trochę natarczywy należy
ocenić ćwiczenie o jeden stopień niżej. Jeżeli pies jest wyraźnie nieuważny lub/i wyraźnie
natarczywy, obniża się ocenę o dwa stopnie. Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy
nim zostaje, obniża się ocenę ćwiczenia o trzy stopnie.
Jeżeli pies podejdzie do nadchodzącego przewodnika ocenia się ćwiczenie jako
niedostateczne. Jeżeli pies opuści pozoranta zanim sędzia da przewodnikowi polecenie do
podejścia lub przewodnik da psu komendę, by został przy pozorancie, przerywa się prace
w części „C”.

5. Atak na psa z ruchu 30 pkt
a) Komendy: do „siedzenia”, „obrony”, „puszczenia”, „przyjścia do nogi”,
„marszu przy nodze”.
b) Wykonanie:
Przewodnik ze swoim psem ustawia się na wyznaczonym miejscu na linii środkowej placu
na wysokości pierwszej kryjówki. Pies może być trzymany za obrożę, ale jego zachowanie
nie może być stymulowane. Pozorant zaopatrzony w miękką patkę, na polecenie sędziego
wychodzi z kryjówki i normalnym krokiem dochodzi do linii środkowej i zaczyna biec
frontalnie na przewodnika i psa atakując poprzez wydawanie odstraszających okrzyków i
grożącymi ruchami. Gdy zbliża się do przewodnika i psa na odległość 40 - 30 kroków, na
polecenie sędziego przewodnik puszcza psa z komenda do obrony. Pies musi zatrzymać
atak bez zwłoki poprzez energiczne i silne chwycenie. Może on zaatakować tylko rękaw
pozoranta. Przewodnikowi nie wolno opuścić swojego miejsca.
Na polecenie sędziego pozorant zatrzymuje się. Pies powinien natychmiast puścić po
zatrzymaniu pozoranta. Przewodnik może w tym czasie dać jedna komendę do
puszczenia. Jeżeli pies nie puści po pierwszej dozwolonej komendzie, przewodnik
otrzymuje od sędziego polecenie do wydania dwóch następnych komend do puszczenia.
Jeżeli pies po tych komendach nie puści (jednej dozwolonej i dwóch dodatkowych),
następuje dyskwalifikacja. Podczas wydawania komend do puszczenia przewodnik musi
stać spokojnie, bez wpływania na zachowanie psa. Po puszczeniu pies musi zostać jak
najbliżej pozoranta i uważnie go pilnować. Na znak sędziego przewodnik idzie normalnym
krokiem bezpośrednio do psa i daje mu komendę do przyjęcia postawy wyjściowej.
Pozorantowi odbiera się pałkę.
Następuje eskortowanie pozoranta z boku na dystansie około 20 kroków. Wolno wydać
jedną komendę do marszu przy nodze. Pies ma się znajdować po prawej stronie
pozoranta, tak by był miedzy nim a przewodnikiem. W czasie konwojowania pies musi
uważnie obserwować pozoranta, jednakże bez zaczepiania, wskakiwania lub chwytania.
Konwój zatrzymuje się przed sędzia, przewodnik przekazuje sędziemu pałkę i melduje
zakończenie ćwiczeń w części „C”.
c) Ocena:
Obniżają  ją odpowiednio niedokładności i ograniczenia w ważnych dla oceny psa
kryteriach: energiczna obrona z silnym uchwyceniem, pełny spokojny chwyt a_ do
puszczenia, uważne pilnowanie po puszczeniu, jak najbliżej pozoranta.
Jeżeli w fazie pilnowania pies jest trochę nieuważny lub/i trochę natarczywy obniża się
ocenę za ćwiczenie o jeden stopień.
Jeżeli pilnuje on pozoranta wyraźnie nieuważnie lub/i jest wyraźnie natarczywy, ocenia
się ćwiczenie o dwa stopnie niżej.
Jeżeli pies nie pilnuje pozoranta, ale przy nim pozostaje, ocenia się ćwiczenie o trzy
stopnie niżej. Jeżeli pies podejdzie do zbliżającego się przewodnika ocena ćwiczenia jest
niedostateczna. Jeżeli pies opuści pozoranta zanim sędzia da polecenie przewodnikowi do
podejścia lub gdy przewodnik da komendę psu, by pozostał przy pozorancie, przerywa się
ćwiczenie w części „C”.

CZĘŚĆ A - PRACA WĘCHOWA
1. Ślad własny przewodnika (300 kroków- 20 min) 100 pkt

CZĘŚĆ B - POSŁUSZEŃSTWO
1. Chodzenie przy nodze bez smyczy 20 pkt
2. Siad w marszu 10 pkt
3. Waruj w marszu i przywołanie do mnie 10 pkt
4. Aportowanie na płaskim terenie 10 pkt
5. Aportowanie przez płotek o wys. 1 m 15 pkt
6. Aportowanie przez przeszkodę ukośną o wys. 1,8m 15 pkt
7. Wysyłanie naprzód z warowaniem 10 pkt
8. Warowanie przy odwracaniu uwagi 10 pkt
Razem B 100 pkt

CZĘŚĆ C - PRÓBY OBROŃCZE
1. Rewirowanie za pozorantem 5 pkt
2. Osaczenie i oszczekanie 10 pkt
3. Zatrzymanie pozoranta w czasie ucieczki 20 pkt
4. Pilnowanie pozoranta i obrona po jego ataku 35 pkt
5. Atak na psa z ruchu 30 pkt

Razem C 100 pkt
Łącznie A+B+C 300 pkt
MariuszM2013-02-14 15:26:22

Komentarze